----------------------------
Een kwestie van afkomst
H.C. Moolenburg, arts.
Wij leven in de tijd van de medische mythe en, alhoewel we technische tovenaars zijn, is ons me-disch philosophische inzicht niet veel groter dan dat van een Afrikaanse medicijnman.
We geloofden in de, thans voorbije, mythe van de uitroeiing van infectie-ziekten met behulp van steeds sterkere antibiotica.
We geloven in de, thans tanende, mythe van het winnen van de strijd tegen kanker met behulp van vroegdiagnose, mes, straal en gif. De Angelsaxische mythe dat de door dieëtfouten veroorzaakte tandcaries uit te roeien zou zijn met het enzymvergif fluoride is nog levend. Tony Blair ,gelovend in het sprookje van de 65% cariësreductie door waterfluoridering, gelastte een onderzoek waaruit "eens en voor altijd" veiligheid en effectiviteit van deze maatregel zou blijken. Hij gaf die opdracht aan een commissie in de Universiteit van York. Het rapport kwam eind 2000 uit en het had meer weg van een fluoriderings propagandavlugschrift dan van een serieus onderzoek. Maar zelfs deze commissie, die kennelijk alles moest doen om fluoridering in een zo gunstig mogelijk daglicht te stellen, schatte de effectiviteit van de maatregel op een magere 15% (bijna zeker veel te hoog geschat). Je hebt dan wel l2.5% ontsierende fluorose van de tanden erbij.
Professor Burgstahler heeft in-middels gehakt gemaakt van dit onderzoek.
Wanneer een mythe al meer dan een halve eeuw controversieel is, dan doet men er goed aan naar de afkomst te zoeken. Evenals ouders graag willen kennismaken met de ouders van hun aanstaande schoonzoon, zo willen echte wetenschappers weten waar een idee vandaan komt. Uit wat voor 'nest' kwam het voort?
H.Trendley Dean zei in 1938 dat in streken waar meer fluoride in het drinkwater zat minder caries voorkwam. AIhoewel zijn bevindingen inmiddels achterhaald zijn, wordt hij de "vader van de fluoridering" genoemd. In dit geval is dus de vader bekend maar wie was de moeder?
Waldbott meende dat de drang tot fluorideren werd ingegeven door de staal- en aluminiumfabrieken,die met grote onverkoopbare voorraden fluoride in hun maag zaten en die de vondst van Dean dankbaar aangrepen om van het spul af te komen via de waterleidingen (de winst steeg van $ 0,5 per ton fluoride tot $ 265 per ton) en inderdaad hebben de vervuilende industrieën een grote rol gespeeld bij het doordrukken van de fluoridering, maar de werkelijke achtergrond van fluoridering, de "moeder", is pas recent ontdekt. De vervuilende industrieën haakten slechts in op iets dat gedurende de Tweede Wereldoorlog was gebeurd.
President Roosevelt kreeg toen namelijk van Albert Einstein de waarschuwing, dat Hitler wel eens een atoombom zou kunnen maken. Om de dictator voor te zijn werd toen het zgn "Manhattenproject" opgestart: het maken van de eerste atoombom. Uitgangsgrondstof was uranium. In Uranium bestaan twee isotopen:
U238 (niet splijtbaar) dat een beetje U235 (0,72%) bevat (wel splijtbaar).
Om een atoombom te maken moest men dat U235 hebben. Via een ultracentrifuge-methode verkreeg men een product dat rijk genoeg was aan U235 om een atoombom te maken. Wat overbleef was een product, arm aan U235 (maar voor de gezondheid even gevaarlijk als oorspronkelijke uranium) en die noemde men "ver- armd uranium". Verarmd slaat dus op de verminderde U235, niet op het gevaar.
Het is belangrijk te weten dat deze levensgevaarlijke stof mede verantwoordelijk is voor het Golfsyndroom (duizenden veteranen ernstig ziek), het recent in de pers vermelde Kosovosyndroom en... voor de vele mensen met gezondheidsklachten na de Bijlmerramp. Daar verbrandde n.l. bij hoge temperaturen 6 Kg fluoride (voornamelijk waterstof-fluoride) samen met 1500 Kg "verarmd" uranium, dat als contragewicht aanwezig was in dit type toestel. Daarbij moet ontstaan zijn de zeer vluchtige en levensgevaarlijke stof uraniumhexafluoride.
Het is opvallend hoe hard de deksels op doofpotten sloegen bij alle drie de rampen (Golf, Kosovo en Bijlmer). Aan de atoomlobby mag niet getornd worden.
In het Manhattenproject ge-bruikte men miljoenen tonnen aan fluoride om te helpen bij het splitsen van Uranium 235 en Uranium 238.
En daar begint het verhaal.
Twee wetenschappelijke specialisten Joel Griffith en Chris Bryson maakten namelijk in 1997 dankbaar gebruik van de nieuwe wet op de vrijheid van informatie om eens in het Manhattenproject te duiken en ze ontdekten daar het volgende. Ik volg hun artikel (Toxic Secrets, Fluoride & the A Bomb Program) in grote lijnen.
Al spoedig na het begin van de activiteiten met het Manhatten-project begonnen er klachten binnen te komen uit de omgeving. Schade aan gewassen, mensen en vee. Gedeclassificeerde documenten tonen aan, dat er toen al onderzoek is geweest.
Een Manhatten Project Memorandum van 29 April l944 stelt: "Klinisch bewijs doet vermoeden dat uranium hexafluoride (een stof die vrijkomt bij de fabricage) een uitgesproken effect heeft op het Centrale Zenuwstelsel. Het is zeer waarschijnlijk dat de fluoride component meer dan de uraniumcomponent de oorzakelijke factor is".
Dit memorandum was natuurlijk zéér geheim.
(Deze veronderstelling is naderhand bevestigd door Mullinex in de U.S.A. en door epidemiologisch Chinees onderzoek dat significant verminderde gemiddelde intelligentie bij kinderen in streken met hoger fluoridegehalte aantoonde).
Inmiddels schrok de regering zich een hoedje, want boeren in New Jersey 'begonnen' te procederen tegen DuPont, omdat deze fabriek fluoride maakte (voor het Manhattenproject) en daarmee veel schade in de omgeving veroorzaakte. Het Manhattenproject moest ten koste van alles gered worden; men wilde niet dat de Food en Drug Adminstration ingreep. Het was een zaak van Nationaal Militair Belang. Gede-classificeerde memoranda tonen aan dat de regering alles in het werk stelde om de tegenstanders de mond te snoeren. Men was vooral bang voor de psychologische reactie van het Amerikaanse publiek. Om munitie te verzamelen tegen de rechtzaken fluorideerde men vlak na de oorlog Newburgh, om het effect van deze stof op de bevolking te bestuderen.
Men heeft dergelijke studies overigens ook met radioactief materiaal gedaan.
Inmiddels begon de koude oorlog en de atoomwapenwedloop op gang te komen en meer dan ooit moest men tegenstand in de kiem smoren. Op 1 mei 1946 schreef het hoofd van de toxicologische afdeling van het Manhattenproject een geheim memorandum aan Kolonel Warren, het hoofd van de medische sectie:
"Zou het van belang zijn pogingen te ondernemen de angst voor fluoride onder de bevolking weg te nemen door lezingen te geven over de toxiciteit van fluoride en misschien het nut tegen tandbederf aan te pijzen?"
Daar had je het huwelijk tussen militaire geheimhouding en medische wetenschap en uit dat huwelijk werd een propaganda monstertje geboren: Geef fluoride een vriendelijk gezicht. Noem de stof nuttig en veilig. Men noemde deze P.R.-stunt "project F" en het doel was niet het verbeteren van kindertandjes, maar het leveren van ammunitie aan de atoombom-industrie, om zich te kunnen verdedigen tegen eventuele aanvallen.
Het is vreemd, maar propaganda kan een eigen leven gaan leiden. De propaganda tegen "heksen" in de 16e en 17e eeuw b.v. die leidde tot het doden van honderdduizend vrouwen, had weliswaar zijn tegenstanders maar die werden de mond gesnoerd met: "heksen worden verbrand, dus ze bestaan". Zo kreeg ook de fluoridepropaganda zijn eigen niet te stuiten vaart en werd tot een geloof. Reputaties van bonafide wetenschappers die er tegen ingingen werden genadeloos kapot gemaakt. Het proces van de P.R.-mensen van het Manhatten-project overtrof de stoutste verwachtingen.
En hiermee is het antwoord gegeven op de vraag wie de moeder van de fluoridering was. Ze was een meisje Manhatten van zichzelf.
Haar dochter Fluorijntje aardt naar haar moeder. Ook zij heeft al tienduizenden doden op haar geweten door toegenomen kankersterfte in de gefluorideerde gebieden.
Maar ja, zolang zowel de artsen als de bevolking willen blijven geloven in die éne magische pil of handeling, en niets willen weten van het veranderen van levensstijl zullen de handelaren in levenselixers nog wel in het zadel blijven.
Bibliografie
- Uittreksel York Rapport (toegezonden uit Engeland).
- Geoffrey Cannon. De Nieuwe Ziekteverwekkers. Elmar. ISBN 90389 03618
- Kothar en Metha. Kanker, Fabels en Feiten. Het Wereldvenster. ISBN 90293-9718-7
- A. Burgstahler .The York Review of Water Fluoridation. A Critical Appraisal.
- Griffith & Bryson. Fluoride, Teeth and the Atomic Bomb. The Australian Fluoridation News nov. 1997
- J. Yiamouyiannis. Fluoride, the Aging Factor. Health Action Press. ISBN 09135 71008
- Dr. G. Waldbott. A struggle with Titans. Reflection Book.
- Stichting Onderzoek Groep Vliegramp Bijlmermeer. De Busken 51, 1566 XS Assendelft. Brief 5 jan. 2001
- Kurt Baschwitz. Heksen en Heksenprocessen. Arbeiderspers.
Bovenkant document
